و در حديث صحيح پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم نيز وارد است : « ما منكم من أحد إلاّ وقد وُكّل به قرينه من الجنّ ( 1 ) » . حتّى كه صحابه عرض كردند كه : يا رسول الله [ ص ] ! براى شما هم قرين شيطانى است ؟ فرمود : آرى هست ، ليكن حق تعالى مرا بر وى غلبه داده است كه از شر او سلامت مىمانم . پس چون انبيا [ ( عليهم السلام ) ] را پيش آمدن شيطان به قصد اغوا ، و همراه بودنش نقصان در نبوت نكند ; ابوبكر را چرا نقصان در امامت خواهد كرد ؟ زيرا كه امام را متقى بودن ضرور است ، و متقى را هم خطره شيطان مىرسد ، و باز خبردار مىشود و بر طبق آن كار نمىكند ، قوله تعالى : ( إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ ) ( 2 ) . آرى نقصان در امامت او را به هم مىرسد كه مغلوب شيطان و تابع فرمان او گشته ، زمام اختيار خود را به دست او دهد ، و بر طبق فرموده او كار كند ، و به تعجيل توبه و استغفار تداركش به عمل نيارد ، قوله تعالى : ( وَإِخْوانُهُمْ يَمُدُّونَهُمْ فِي الغَيِّ ثُمَّ لا يُقْصِرُونَ ) ( 3 ) ، و اين مرتبه فسق و فجور است كه در لياقت امامت - بالاجماع - خلل مىاندازد .

--> 1 . صحيح مسلم 8 / 139 ، مسند احمد 1 / 385 ، كنزالعمال 1 / 247 . 2 . الاعراف ( 7 ) : 201 . 3 . الاعراف ( 7 ) : 202 .